SeitePage 150

G. Nu welln m'r obb'r unn'ra Bâ aufhiem, 's werdt scho gonz hell.

H. Dës is heint ä Kelt, m'r sicht 'n Náuthem. Dáu schaust a racht weißpsif'ret*) aus, nerr dei Náus is ruth.

G. Na, märra fréirich â nit os dáu. Scho, dáu dum dauß'n giht Ehma**)

H. 's werdt unn'r Nachb'r sei. Säll'r hot schiens Gráus, oh steha of sei gruß'n Weiß' ball eit'l Klia.

G. Dës mocht d'r Torfasch'r.

H. Kô sei. 'r hot zenstweck Glick. Kiehlráum hot'r un Krautshâdla weï kân'r. Un wos f'r Obest hot 'r an sei Bâma! Host du sei Kieg'lesbâma scho ôg'schaut?

G. Cha, 's a G'walt.

H. Nu well'n m'r obb'r mäa. Pätz.

Oßla.

Do noun veïl Volk benann'r wor, un oß'n Städt'n zau ein eilt'n, sprog arr dorch ä Gleichniß: 's gung ä Sämôn aß z' säm senn Sôm'n. Un indam arr södte, feïl en Eck an dan Wag un wur v'rtrât'n un dei Vig'l unn'r dan Heim'l frôß'n's auf. Un en Eck feïl auf dan Felf'n un do's aufgong, v'rdurrt' es darwag'n, doß es nit Soft hotte. Un en Eck feïl mitt'n unn'r deï Därn'r un deï Därn'r gong'n auf un ersthickt'n's. Un en Eck feïl auf ä gouts Land un aß gong auf un troug hunnertfall'ge Frucht. Do arr doß g'sät, reïf arr: Warr Urn hott z' härn, darr här.

H. Töphel, eich will d'r g'fä, 's is gor nömmer schîn af darr Walt. Sist wor Oll's veïl anners weï iza.

T. Ei, do hoste racht, Hansgörg, mir g'fallt's a nömm'r.

H. Namm a mol ôn, weï mir nuch gung senn g'waßt, wenn de Arb't g'macht wor (un mir mußt'n fei tüchtig drôn), do senn Oms deï Nachbern zammgange, hamm g'koust, G'schicht'n d'rzählt un hamm sich deï Zeit v'rtroim.

T. Eich wäß racht wuhl, weï dei Fräla, wenn dei Stoum ausg'koult wor, oft im zahne nuch a möl eig'schurt hot, wenn 'r dei D'rzihlich'n g'falln hamm.

H. Domols gobs ga nerr ä änz'ges Wärthshaus im Dorf, add'r salt hätt m'r an Woch'ntän kan Mannsch'n g'truff'n, epp'r an Suntigen wûr a Glos Bier g'trunk'n un do krog m'r vern Sachs'r ä gonze Môs.

T. Iza is freilich annersch, do senn deï Wärthshäus'r alle Tä g'rappelt vull un Veïle sitz'n un klâm bis z'ar Frei.

H. Sist worn Môn un Frâ un Kinn'r änig un olle Leut hott'n ennann'r leïb und Ged'r hött sich g'schamt, Eime nerr irg'nd weï z' nâ z' trat'n. Iza is kä Mansch dan ann'rn gout; wenn än'r dan ann'rn thout a bißla krumm ag'guck, su gits olzig zen Affecat'n un 's wird v'rklät. Weï veïl Gald (eich möcht's g'wiß) wird felt nit allgarlich nach Lammschtän ins Omt un dan Affecatna hein g'tran. Su wahr Gutt labt, su is meilattig nit g'waßt. Weï eich g'sprach: 's is nömm'r schien un an dan gonz'n Speïl is nix wett'r schuld all doß hellufe achtevärz'ger Gar.

T. Mei Siel, su is. Na nu m'r bêde hamm nu ball ausg'labt, mir wärns a wuhl gar ausg'halt. Hansgörg, louß dous g'gi, weïs g'gi will. Hüttig.